Czym się kierować przy doborze odmiany buraków do siewu ?

Decyzję dotyczącą wyboru odmiany buraków, którą będziemy siali na polu musimy podjąć w oparciu o zestaw odmian zalecanych do uprawy, który został ustalony w porozumieniu z plantatorami w poszczególnych koncernach i cukrowniach. Lista odmian zalecanych do uprawy to zestaw odmian osiągających w doświadczeniach najlepsze wyniki produkcyjne. Mamy najczęściej do wyboru ok 20 odmian, z których musimy wybrać najbardziej odpowiednią dla naszych warunków.

W naszej ocenie i wyborze musimy kierować się następującymi kryteriami:

  1. Czy występuje zagrożenie szkodnikami glebowymi, zwłaszcza Mątwikiem burakowym, który może być groźny, gdy buraki przypadają na tym samym polu częściej, niż co 3 lata lub w zmianowaniu znajdują się rośliny żywicielskie mątwika (zwłaszcza rzepak).  Jeśli tak właśnie jest, lub analiza gleby wykazuje zagrożenie tym szkodnikiem (zalecamy wykonać taka analizę po zbiorze przedplonu pod buraki) wybieramy odmianę odporną na mątwika burakowego. Obecnie stosowane odmiany odporne np. Sława KWS, Panorama KWS, Toleranza KWS (NT, CR) w wypadku braku mątwika lub przy placowo występującej infekcji plonują bardzo dobrze na poziomie najlepszych odmian tradycyjnych stąd możemy odmianę taką uprawiać również profilaktycznie.
  2. Jakie jest potencjalne zagrożenie wystąpienia Chwościka burakowego? Czym dalej na południe Polski tym większe ryzyko wczesnego wystąpienia objawów tej choroby.  Infekcji sprzyja przyoranie liści buraków w poprzednich cyklach uprawy i występowanie chwastów. Wysoka wilgotność powietrza oraz temperatura powietrza powyżej 25 0 to warunki sprzyjające występowaniu Chwościka buraka. Zastosowanie odmian odpornych to mniejsze nasilenie infekcji, opóźnienie jej wystąpienia a w latach o małej presji grzyba pominięcie ochrony chemicznej. Odmiany odporne to np. Primavera KWS, Gardenia KWS, Graciana KWS, Elvira KWS.
  3. Planowany czas zbioru. Jeśli nasz kontrakt przewiduje wczesny zbiór (wrzesień) warto rozważyć wybór odmiany charakteryzującej się szybkim tempem tworzenia masy korzenia i przyrostu zawartości cukru. Odmiany takie szczególnie nadają się na wcześniejszy zbiór i zapewniają osiągnięcie dobrego plonu już na początku kampanii cukrowniczej. Odmianą zalecaną do wczesnego zbioru, (jeśli jest taka konieczność) jest odmiana Ronalda KWS, Lavenda KWS.

Właściwie dobrana odmiana to ostatni element optymalizacji plonu. Odmiana pokaże swoje zalety i odpłaci wysokim plonem tylko wtedy, gdy zastosuje się prawidłową uprawę, precyzyjnie dostosowane do potrzeb nawożenie i staranną ochronę przed chwastami i szkodnikami.

Ten wpis opublikowano w dziale Dobór odmiany, Ogólne i oznaczono tagami . Dodaj do ulubionych .

4 odpowiedzi do posta Czym się kierować przy doborze odmiany buraków do siewu ?

  1. ansu komentuje:

    Witam zbiór wczesny to wrzesień, a optymalny i późny to kiedy?? Czy można by podać przybliżony czas od siewu do zbioru dla poszczególnych odmian?
    W tym roku przewidywany siew 5 kwietnia, zbiór polowa listopada ponad 200dni odmiana KWS LIBERATA ciekawe co z tego wyniknie?

    Ponawiam pytanie odnośnie oddziaływania gatunków poplonu mulczu na buraka jego choroby, szkodniki, chwasty. Prócz mątwika coś jeszcze?

    • Waclaw Wisniewski komentuje:

      Witam ponownie na naszym blogu.
      Przepraszam za opóźnioną odpowiedź, ale trwają właśnie siewy doświadczeń. W kwestii oceny wczesności odmian wykonano już wiele doświadczeń i wszystkie one nie pozwalają wyciągnąć pewnych wniosków. Burak cukrowy jest rośliną niezwykle plastyczną w kwestii plonowania i praktycznie przyrost plonu trwa nieprzerwanie aż do zbioru. Przeprowadzono doświadczenia w fitotronie, gdzie w kontrolowanych warunkach sprzyjających wzrostowi buraków zanotowano ciągły przyrost plonu i liści przez 3,5 roku, aż do przerwania doświadczenia. Wczesność odmian buraków nie jest tak jednoznaczna jak np. w kukurydzy. Ta sama odmiana w zależności od roku zachowuje się bardzo różnie. Przyjmuje się, że odmiany na wcześniejszy zbiór charakteryzują się mniejszym przyrostem plonu w późniejszej fazie wegetacji. Zalecamy je na wcześniejszy zbiór (jeśli to konieczne) ze względu na relatywnie niższe straty plonu w późniejszej fazie wegetacji. Długość okresu wegetacji to ok. 170 – 270 dni zależnie od terminu siewu i planowanego zbioru. Oczywiście czym dłuższy okres wegetacji tym wyższy plon korzeni, ustabilizowana wysoka zawartość cukru i coraz lepsza jakość przetwórcza. Niestety uzależnione jest to głównie od możliwości przerobowych przemysłu cukrowniczego. Odmiana Liberata KWS którą Pan uprawia zdecydowanie korzystnie wypada przy późnym zbiorze. 200 dni wegetacji to optimum jej możliwości a plon potencjalnie może przekroczyć 90 ton z ha. To doskonały wybór na te warunki. Zawartość cukru w doświadczeniach waha się w granicach 18%. Przy długim okresie wegetacji należy również spodziewać się minimalnych strat plonu przy zbiorze (korzenie są duże i wyrównane wielkością).
      Pana pytanie dotyczące poplonów to długi temat. Poprzednio wyjaśniłem sprawę zagrożenia nicieniami. Z punktu widzenia innych chorób, zwłaszcza grzybowych poplony są pozytywnym rozwiązaniem i nie stanowią zagrożenia dla takich istotnych chorób buraka jak zgnilizny korzeni, Chwościk buraka, Ramularia czy Parch pasowy. Zdecydowanie negatywna jest za to rola chwastów, również tych występujących w poplonach. Mogą stanowić źródło takich chorób jak Chwościk buraka, nicienie a również mogą być żywicielem szkodników, np. mszyc. Dotyczy to zwłaszcza chwastów komosowatych.

  2. ansu komentuje:

    Jeszcze jedno: dobór odmiany do długość przechowywania w kopcu, czasem kilka godzin, innym ponad miesiąc…

    • Waclaw Wisniewski komentuje:

      Problem składowania buraków do przerobu będzie się stawał coraz bardziej istotny. W Europie prowadzi się liczne doświadczenia które wskazują optymalną metodę składowania, gdyż widać tendencję do wydłużania kampanii przerobu buraków ze względów ograniczania kosztów eksploatacji cukrowni. Z doświadczeń tych wynika, ze również wybór odmiany ma wpływ na jakość przechowywania. Są do jednak dość subtelne różnice w porównaniu do zasadniczych kwestii wpływających na przechowanie.
      1. Zdrowotność korzeni przeznaczonych do przechowania:
      Jakiekolwiek uszkodzenia mechaniczne przy zbiorze, skaleczenia, zbyt wysokie lub zbyt niskie ogłowienie, ułamanie korzeni w czasie zbioru to czynniki zwiększające ryzyko wystąpienia chorób w kopcach (zgnilizny wywoływane przez grzyby i bakterie rozwijające się dzięki dużej zawartości cukru). Z punktu widzenia przechowalnictwa dobrym rozwiązaniem jest odliścianie główek korzeni a nie ogławianie przez cięcie. Korzenie są wtedy zabezpieczone zewnętrzną skórką a kontakt żywej tkanki z patogenami jest znacznie ograniczony. Należy jednak zwrócić uwagę, aby pryzma nie była zbyt zanieczyszczona przez liście.
      Korzenie przeznaczone do przechowania nie mogą być porażone chorobami. Najbardziej niebezpieczne są zgnilizny wywoływane przez grzyby. Korzenie które zostały wcześniej zaatakowane przez Aphanomyces mimo ich zaleczenia są bardzo podatne na infekcje wtórne.
      Również buraki które w czasie wegetacji wykazują objawy niedoboru składników pokarmowych są bardziej narażone na zgnilizny kopcowe. Nie należy przeznaczać do przechowania korzeni roślin porażonych mokrą zgnilizną czy Rizoktoniozą. Powinny zostać dostarczone do przerobu w pierwszej kolejności.
      2. Sposób formowania kopców, okrywanie, kontrola temperatury:
      To obszerna wiedza, którą przekazują plantatorom służby surowcowe i robią to bardzo sprawnie. Chodzi tutaj zwłaszcza o rozmiary formowanej pryzmy, sygnał kiedy rozpoczynamy okrywanie pryzm czy kontrola stanu pryzm w czasie składowania.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *